Bu çalışmada, 6 Şubat 2023 tarihli ve Kahramanmaraş merkezli depremleri deneyimlemiş iki anneyle, deprem sonrası dönemde çocuklarının yaşadığı ayrılma kaygısı ile ilgili derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Ruhsallığı olumsuz yönde etkileyerek kişiyi adeta donduran, doğal afetlerden olan depremin sonucunda gelişen travmanın ardından semptom olarak ortaya çıkan ayrılık anksiyetesinin psikanalitik kuram çerçevesinde incelenmesi amaçlanmıştır. Derinlemesine görüşmeler, nitel araştırmalarda kullanılan analiz tekniklerinden olan tematik analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Her iki olguda da akademik başarının zarar gördüğü, yalnız uyumada güçlük yaşandığı, anneden ayrılmaya dair yoğun bir kaygının olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Ayrıca, incelenen her iki olguda depremle, anneyi kaybetmekle, anneyi bulamamakla ve zarar görme temalarıyla ilgili rüyaların olduğu da anlaşılmıştır. Bu bağlamda, her iki olguda da deprem sonrası dönemde ötekine duyulan ihtiyacın arttığı görülmektedir. Bununla birlikte, bu dönemde kapsayanın (annenin) kapsanma ihtiyacının oldukça arttığı anlaşılmış olup afet sahasındaki psikoterapötik müdahalelere kapsayanın kapsanması ihtiyacının dahil edilmesi önerilmektedir.