Bu çalışma yoğun endişe ve takıntıları sebebiyle günlük yaşama uyum sağlamakta, yalnız kalabilmekte ve duygularını düzenleyebilmekte zorlanan üç yaşındaki Ç. isimli bir çocuğun ruhsal işleyişinin projektif testler (Rorschach ve CAT) aracılığıyla değerlendirilmesini konu edinmektedir. Araştırmanın amacı, birbirleriyle iç içe geçmiş endişe ve takıntıların altındaki temel endişeyi belirlemek; bu endişenin hangi ruhsal gelişim aşamasından kaynaklandığını ortaya koymaktır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda Ç.'nin saldırgan dürtülerini, içsel anne imgesine zarar verebileceğine dair hissettiği bilinçdışı suçluluk duygusu sebebiyle, baskılama eğiliminde olduğu gözlemlenmiştir. Saldırgan dürtünün işleyişindeki ketlenme ve yalnız kalma kapasitesindeki güçlükler Ç.'nin özerk bir kendilik geliştirebilmesini güçleştirmektedir. Aynı zamanda kapsayıcı işleve duyduğu ihtiyaç, nesnenin (annenin) kaybına dair hissettiği endişe ve sürekliliğindeki aksamalar önemli bulgular arasında yer almaktadır. Sonuç olarak, kaynağını en temelde erken dönem yaşantılarından alan takıntılarının, iç dünyayı koruma altına almak için bir çeşit savunma işlevi taşıdığı görülmektedir.